Категория дистанционности в журналистских текстах

Abstract

Танымал ғалымдардың қисындарына сүйене отырып, мақала авторы журналистикадағы арақашықтық феноменін әрқилы тараптардан қарастырады. Оның ойынша, танымның аталмыш пішінін объективті хаттамалаумен қоса, оны субъективті иге- ру де бар. Демек, арақаш^іқт^іқ, бір жағынан, қош көрмейтін әлденеден, жағымсыз әлдебіреуден аулақ жүру болса, екінші жағынан, тұлға еркіндігі мен пікірінің оңашалануы, бейеркін ортада тәуелсіз ой толғауға ұмтылу. Зерттеушінің пайымдауын-ша, іс жүзінде арақашықтықты айқындау адамның жақтыру/жақтырмау, жақындық/алыстық сияқты психологиялық қарама-қайшылықтарды қабылдау мүмкіндігіне байланысты. In this article the author, based on the theoretical setting of famous scientists, examines the phenomenon of remoteness in journalism from several targeted points. According to him, along with objective scanning, there is a subjective development of this form of knowledge. Consequently, one hand the distancing is dispassionateness from unacceptable from something unacceptable, from unpleasant someone, on the other hand it is individual freedom and autonomy of views, the desire for independent thought outside of the free environment. Determination of the distance, in practice, according to the researcher, also connected with the psychological perception of a person of such contrasts as affection / dislike, attachment / alienation.