Киноиндустрия арқылы елдің жаңа имиджін құру: 1949 жылдан 1978 жылға дейінгі Қытай фильмдері (Журналистика сериясы, 2020)
Ғылыми мақалада отыз жылдың ішінде Қытайдың құрлықтық бөлігінде кинопродюсерлер тобының қызметінің коммуникативті, әлеуметтік, саяси және экономикалық факторлары талданады. Зерттеу нысаны кино кітапханасы (30 фильм), сонымен бірге шығармашылық шеберхана және режиссерлердің авторлық көзқарасы болды.Мақаланың мақсаты – ХХ ғасырдың ортасындағы құрлықтық Қытай киносының ерекшелігін, идеялық және көркемдік мазмұнын зерттеу. Авторлар кинематографияның тарихи мәнін талдай отырып, жаңа Қытайда жұмыс істейтін сыни дискурстың негізгі түсініктерін сипаттайды. Сол кезеңдегі киноның өзіндік тұжырымдамасын қалыптастырудың себептері мен алғышарттарының арасында авторлар саяси және идеологиялық қажеттіліктер мен жағдайларды атап көрсетеді.Бұл мақалада негізінен топтық зерттеу арқылы фильм продюсерлерінің ортақ әлеуметтік белгілері зерттелген. Сонымен бірге құрылымдық тұрғыдан фильмнің нарратологиялық тәсілі қолданылды (Зерттеудің әдіснамалық базасында Дж. Пропп, С. Тодоров, Клод Леви-Стросс және басқалары келтірілген).Зерттеудің практикалық маңыздылығы коммуникацияның әлеуметтік негіздерін, атап айтқанда кинематографиялық құрылымы мен әлеуметтік проблемаларды баяндауды праг матикалық зерттеу саласында жатыр. Авторлар ұлттық және мемлекеттік имидж белгілерінің қосылуын, Қытай Коммунистік партиясының жаңа ел құрудағы негізгі ұстанымын фильмдер баяндауында түсінеді. Жаңа Қытай құрылғаннан кейін, Қытай Коммунистік партиясының заңдылығын қоғам мойындауы керек еді, ал кинематографиялық орта, бұқаралық ақпарат құралдары жаңа мемлекеттің құрылысында коммунистік партияның орталық орнын бекітетін, мемлекеттің имиджін қалыптастыруды сәтті аяқтаған байланыс нысаны болды.
Keywords: имидж, БАҚ, кинематография, коммунистік партия, Қытай.