Тема экологии в казахской поэзии. Қазақ поэзиясындағы экология тақырыбы.

Аннотация

Статья посвящена рассмотрению ряда произведений казахских поэтов, в которых затрагивается экологическая проблематика. Автор утверждает, что С.Сейфуллин и М.Макатаев затрагивают экологическую проблематику с точки зрения народного сознания, через призму фольклорного мировосприятия. Взаимоотношения человека и природы трактуются поэтами в рамках вековых традиций, направленных на защиту окружающей среды. Со временем человек утратил мифологическое сознание. Поэтому в произведениях современных поэтов экологическая проблематика приобретает особую остроту и характеризуется социально-философским содержанием. На основе анализа конкретных текстов автор статьи делает вывод, что лирический герой в экологической поэзии испытывает тревогу о завтрашнем дне. Бұл мақалада бірқатар қазақ ақындарының шығармаларындағы экологиялық мəселелер қарастырылып, экологиялық пейзаждың ерекшеліктері ашылады. Автор С. Сейфуллин мен М. Мақатаев шығармаларындағы экология мəселесін халықтың фольклорлық дүниетанымы негізінде сараптайды. Адам мен табиғаттың қарым-қатынасын ақындар қоршаған ортаны қорғауға арналған, ғасырлар бойы қалытасқан дəстүрлер негізінде жырлайды. Экологиялық поэзияда лирикалық қаһарман заман қалыптастырған экологиялық сана иесі ретінде жан-жақты ашылады. Экологиялық мəселелер, мысалы Арал қасіреті, кейіпкердің көңілкүйімен, жеке басының мұңымен, тағдырымен тығыз байланыста суреттеледі.