«Дискурсивті лаңкестік» анықтамасы жəне оны меңгеру» - Определение и изучение«Дискурсивного терроризма»
2 2
Ключевые слова:
тұрақсыз терроризм, непоследовательный терроризм,Аннотация
Əлеуметтік жəне саяси əңгімелесу табиғи диалог пен қоғамды қолдау мүмкіндігін жоятын қорлау жəне басқыншылық дəлелдерінің көбею жəне қорқынышты əсеріне ұшырайды. Осы мақаладағы«Дискурсивті лаңкестік» ұғымы мүлікті жəне адамдарды қатар жою ретінде анықталады жəне зерттеледі. Дискурсивті лаңкестік нəтижесінде қарсыластармен қатар, бір-бірін есту қабілеті негізді түрде төмендейді; талқылау жай ғана жазбаша растамалармен алмасуға айналады; дискурсивті лаңкестіктің көрнекі жетістігі орынды дəлелдерге сенудің азаюына алып келеді; ынтымақтастықты талап ететін көптеген əрекеттер шектеледі; уақытша иландыру пікірлері ұзақ мерзімді жоспарларды басып түседі. Дискурсивті лаңкестікке қарсы тұру шаралары құлақша қағаздарды жою фактілерін қолдануды, сөйлесу этикетінің кейбір ережелерінен бас тартуды, қарсыластарға сенімділікті арттыруды, ақылсыз көзқарастарға назар аударуды, күн тəртібіне дискурсивтік əсер ету талаптарын құрайды. Социальный и политический дискурс попадают под растущее влияние пренебрежительных и агрессивных аргументов, которые исключают возможность естественного диалога и поддержки общественности. В данной статье понятие«дискурсивного терроризма» определяется и исследуется как буквально параллельное физическому уничтожению собственности и людей. В результате дискурсивного терроризма происходит радикальное снижение способности слышать не только оппонентов, но и друг друга; обсуждение превращается в простой обмен письменными утверждениями; очевидный успех дискурсивного терроризма приводит к уменьшению доверия к вескому аргументу; блокируется большинство действий, требующих сотрудничества; временные убеждения преобладают над долгосрочным планированием. Меры противодействия дискурсивному терроризму включают использование фактов для исключения ярлыков; отказ от некоторых правил разговорного этикета; повышение доверия к оппонентам; акцентирование внимания на неразумных точках зрения; требование дискурсивного влияния на повестку дня.Библиографические ссылки
1 Adorno, T.W., Frenkel-Brunswik, E.; Levinson, D. J.; & Sanford, J. (1969). The Authoritarian Personality. New York: W.W. Norton.
2 Fraser, N. (2005). Transnationalizing the public sphere, in: M. Pensky (Ed.) Globalizing Critical Theory,pp. 37 – 47. Lanham: Rowman & Littlefield.
3 Funke, F. (2005). The Dimensionality of Right-Wing Authoritarianism: Lessons from the Dilemma between Theory and Measurement. Political Psychology, Vol. 26, No. 2.
4 Hoffer, E. (1951). The True Believer: Thoughts on the Nature Of Mass Movements.New York: Harper Perennial Modern Classics.
5 Huckfeldt, R., Mendez, J. M. (2008). Moths, Flames, and Political Engagement: Managing Disagreement within Communication Networks. The Journal of Politics, Vol. 70, No. 1, pp. 83–96.
6 Liebert, U. (2007). Structuring Political Conflict about Europe: National Media in Transnational Discourse Analysis. Perspectives on European Politics and Society, Vol. 8, No. 3, pp. 235 – 260.
7 Miller, J. L. & McKerrow, R. E. (2006). Political argument and emotion: An analysis of the 2000 Presidential election. Contemporary Argument and Debate.
8 Mudde, C. (2010). The Populist Radical Right: A Pathological Normalcy. West European Politics. Vol. 33, No. 6, pp. 1167–1186.
9 Prozorov, S. (2005) Russian conservatism in the Putin presidency: The dispersion of a hegemonic discourse. Journal of Political Ideologies,10(2), pp. 121–143.
10 Schlesinger, P. (1999). Changing spaces of political communication: The case of the European Union. Political Communication, 16, pp. 263 – 279.
11 Simons, J. (2000). Ideology, Imagology, and Critical Thought: The impoverishment of Politics. Journal of Political Ideologies, 5(1), pp. 81 – 103.
12 Yeh, E.T. (2009) Tibet and the Problem of Radical
Reductionism. AntipodeVol. 41 No. 5, pp. 983–1010.
2 Fraser, N. (2005). Transnationalizing the public sphere, in: M. Pensky (Ed.) Globalizing Critical Theory,pp. 37 – 47. Lanham: Rowman & Littlefield.
3 Funke, F. (2005). The Dimensionality of Right-Wing Authoritarianism: Lessons from the Dilemma between Theory and Measurement. Political Psychology, Vol. 26, No. 2.
4 Hoffer, E. (1951). The True Believer: Thoughts on the Nature Of Mass Movements.New York: Harper Perennial Modern Classics.
5 Huckfeldt, R., Mendez, J. M. (2008). Moths, Flames, and Political Engagement: Managing Disagreement within Communication Networks. The Journal of Politics, Vol. 70, No. 1, pp. 83–96.
6 Liebert, U. (2007). Structuring Political Conflict about Europe: National Media in Transnational Discourse Analysis. Perspectives on European Politics and Society, Vol. 8, No. 3, pp. 235 – 260.
7 Miller, J. L. & McKerrow, R. E. (2006). Political argument and emotion: An analysis of the 2000 Presidential election. Contemporary Argument and Debate.
8 Mudde, C. (2010). The Populist Radical Right: A Pathological Normalcy. West European Politics. Vol. 33, No. 6, pp. 1167–1186.
9 Prozorov, S. (2005) Russian conservatism in the Putin presidency: The dispersion of a hegemonic discourse. Journal of Political Ideologies,10(2), pp. 121–143.
10 Schlesinger, P. (1999). Changing spaces of political communication: The case of the European Union. Political Communication, 16, pp. 263 – 279.
11 Simons, J. (2000). Ideology, Imagology, and Critical Thought: The impoverishment of Politics. Journal of Political Ideologies, 5(1), pp. 81 – 103.
12 Yeh, E.T. (2009) Tibet and the Problem of Radical
Reductionism. AntipodeVol. 41 No. 5, pp. 983–1010.
Загрузки
Как цитировать
Couper, J. L. (2016). «Дискурсивті лаңкестік» анықтамасы жəне оны меңгеру» - Определение и изучение«Дискурсивного терроризма». Herald of Journalism, 32(2). извлечено от https://bulletin-journalism.kaznu.kz/index.php/1-journal/article/view/199
